Hola!

Het is weer zo ver, na mijn eerste 2 weken stage heb ik genoeg meegemaakt om te vertellen!

Vorige week, de eerste week van mijn fysiotherapie stage in Nicaragua, hadden we 3,5 dag cursus  van 7 tot 3!!! De cursus werd gegeven door 3 Amerikaanse docenten-fysio van de Universiteit van  Colorado. Ze hadden nog zo’n 15-20 studenten meegenomen. Daarnaast waren er fysio’s en studenten uit Managua aanwezig. De onderwerpen waren Artrose en daarop volgend een totale knie of heup prothese. Een NL-student en ik hadden aangegeven dat er weinig aandacht wordt besteed aan het onderzoek dus ook daar is aandacht aanbesteed!

De eerste dag in de ochtend anatomie. Gelukkig kwam alles me bekend voor en wist ik de antwoorden op de vragen, dus het is nog niet zo heel erg gesteld met mijn anatomiekennis. De meeste Nica studenten wisten het ook, ook hoorde ik dat de opleiding daar universitair is en 5 jaar, dat moet toch iets betekenen! Verder veel gepraat met de studenten uit de US, de opleiding is daar 7 jaar!!!!

De tweede dag info over knieprothese en therapie. De derde dag info over heupprotheses en therapie. De laatste halve dag een combi en veel praktijk met stabiliteitstraining. Het was erg vermoeiend omdat de info en oefeningen bijna gelijk zijn met die van NL, maar hier was ik ook heel blij mee, eindelijk iets bekends na 2 maanden Nicamethodes. Ik vind dit soort cursussen echt heel nuttig en de nicas zelf zeggen ook dat het zeer leerzaam is en dat ze veel kunnen gebruiken, in het ziekenhuis zelf heb ik ook al kleine veranderingen gezien.

Inmiddels ben ik nieuwe patiënten aan het verzamelen, ik heb er nu zo’n 10 onder behandeling. Volgende week wordt dat waarschijnlijk verdubbeld aangezien ik aangegeven heb graag nieuwe patiënten te willen omdat mijn agenda nog niet vol zit. Ik doe hier veel ervaring mee op, de verwijzingen die ik krijg zijn erg verschillend en bevatten weinig info dus zelf moet ik vaak nog een onderzoek doen en dan een creatief en onderbouwd behandelplan opstellen.

Als fysio zie je hier voornamelijk echte beperkingen, vaak komen de patiënten pas na 3 maanden bij de fysio, ik weet nu pas echt wat beperkingen zijn in gewrichten en hoe lastig mobiliseren kan zijn. Daarnaast zijn de aandoeningen hier ook anders, gecompliceerde fracturen worden vaak tijdens een operatie op een verkeerde manier vastgezet waardoor de patiënten dus een flinke beperking hebben. Vorige week heb ik met de cursus een patiënt gezien met een nieuwe knie, het ergste daarvan was dat de prothese niet paste en niet recht stond, die mevrouw kan dus niet meer totaal genezen want een volgende operatie is te duur en de fysio moet aangepast worden met wat de patiënt nu kan. Ik schrik regelmatig van beperkingen die patiënten hebben, dan realiseer ik me weer hoe blij we mogen zijn met de gezondheidszorg in NL.

Inmiddels heb ik ook mijn eerste presentatie gedaan, het onderwerp was cure tape. Hier ben ik heel lang meebezig geweest, met powerpoint en al op mijn laptop, en ik moet zeggen, ben blij dat het er op zit. Er is niets vervelender dan zo veel over een onderwerp willen vertellen maar het er niet in het Spaans uitkrijgen. Gelukkig vonden de fysio’s het geweldig en op mijn feedbackformulieren stonden positieve dingen, als negatief punt mijn spaans, tsja dat is geen verrassing! Ik wist dit al maar wilde toch graag beginnen met presentaties geven, voornamelijk omdat ik er dan nog 3 kan geven en je moet toch oefenen! Dus over een paar weken weer, dan waarschijnlijk met als onderwerp trainingsopbouw!
Voor volgende week heb ik een nieuw project gepland! Ik heb met mijn stagebegeleider overlegd en ik ga waarschijnlijk een obesitas-groep starten, 2x per week 1 uur. Klinkt misschien raar, obesitas in een ontwikkelingsland maar het komt veel voor en de patiënten worden niet aangemoedigd te bewegen! Misschien door het warme weer maar voor alle diabetici, knie en rugproblemen is het echt nodig!

Verslag: Wicky
Bron: Onstagelatijnsamerika.com